شیوه های نوین درمان چاقی
نوشته شده توسط بهزادفر در ۰۹ مرداد ۱۳۸۹ در دسته درمان های نوین پزشکی | سایر بیماریهای شایع
اول بدانیم واقعا چه کسی چاق است؟ می دانیم BMI یا شاخص توده بدنی هر فرد از فرمول زیر قابل محاسبه است:
وزن به کیلو گرم تقسیم بر مجذور قد به متر
* اگر BMI فرد بین ۲۵ تا ۳۰ باشد در رده اضافه وزن است و بهترین روش درمانی رژیم غذایی و ورزش می باشد
* اگر BMI بین ۳۰ تا ۳۵ باشد در رده چاقی درجه یک یا متوسط است و روش درمانی بالون معده از درمان های این گروه است.
* اگر BMI فرد بین ۳۵ تا ۴۰ باشد در رده چاقی درجه ۲ یا شدید است که روش درمانی باندینگ یا حلقه دور معده است.
* اگر BMI فرد بیشتر از ۴۰ باشد در رده چاقی درجه ۳ یا چاقی مفرط است و تنها روش درمانی آن جراحی بای پس معده است.
(البته در شرایط روحی و جسمی خاص ممکن است شیوه درمانی توسط پزشک تغییر کند.)
.
بالون معده:
یک روش کاملا سر پایی و غیر جراحی به وسیله اندوسکوپی است. در این سیستم پزشک گوارش با استفاده از اندوسکوپ پس از بررسی معده از طریق دهان بالون را در معده قرار می دهد. جنس بالون از سیلیکون نرم ساخته شده و از طریق یک لوله با مایع یا هوا پر شده و آزادانه شناور می گردد و با پر کردن بخشی از معده باعث ایجاد سیری کاذب و در نتیجه کاهش وزن می شود. قرار دادن بالون در معده معمولا ۲۰ تا ۳۰ دقیقه طول می کشد و بیمار بعد از یک مراقبت کوتاه مدت پزشکی به منزل بر می گردد. خارج کردن بالون حداکثر ۶ ماه بعد و توسط اندوسکوپی صورت می گیرد.
عوارض احتمالی :
احساس تهوع و استفراغ – سنگینی در شکم-دردهای دوره ای در پشت و شکم-ریفلاکس-ترش کردن و نفخ که تمام اینها به دارو قابل درمان است.
.
.
.
روش گاستریک باندینگ (حلقه دور معده):
در این روش از طریق لاپروسکوپ حلقه ای از جنس سیلیکیون دور معده قرار می گیردکه یک سر دیگر آن نزدیک شکم قرار داده می شود. جراح در جلسات بعدی با لمس شکم و یافتن محل تزریق مقداری مایع به داخل حلقه تزریق می کند که باعث تنگ تر شدن حلقه و کوچک تر شدن حجم معده می شود.
مزایای این روش:
- دائمی است اما در صورت تمایل بیمار می توان آن را خارج کرد.
- قابل تنظیم است و برای خانم هایی که قصد بارداری دارند مناسب است.
- با لاپروسکوپی صورت می گیرد که به دلیل عدم نیاز به جراحی بیمار درد کمتری را تحمل می کند.
- هزینه آن کمتر از بای پس معده است.
.
.
.
روش بای پس معده:
در این روش دو هدف مد نظر است، اول اینکه فرد غذای کمتری میل کند و دوم اینکه مواد غذایی کمتری جذب شود. در این روش دو عمل جراحی یک جا روی بیمار صورت می گیرد. ابتدا با دوختن معده را به دو قسمت تقسیم کرده قسمت کوچکتر که ۵ تا ۱۰ درصد حجم معده را دارد وظیفه نگهداری غذا را به عهده می گیرد. در این روش هیچ قسمت معده جدا نمی شود. قسمت بزرگتر کماکان به ترشح آنزیم های معمول می پردازد ولی غذا وارد این قسمت نمی شود. سپس یک قسمت از روده را به معده کوچکتر وصل می کنند.
عوارض این روش:
یکی از عوارض این روش سوجذب برخی ویتامین هاست که با تجویز مکملهای ویتامینی رفع خواهد شد. از عوارض دیگر اینکه بعد از لاغری ممکن است پوست برخی نقاط بدن مثل سینه ها و شکم و زیر بازوها آویزان گردد که بایستی از ورزش و روش های درمانی دیگر استفاده شود.
.
.
.






