گریه کن، گریه قشنگه
نوشته شده توسط رضا پورعلی در ۰۳ دی ۱۳۸۸ در دسته روانشناسی | مناسبت ها
گریه کردن یکی از مهمترین اعمالی است که در این روز و شبهای ماه محرم اجر فراوانی از لحاظ معنوی دارد. به این دلیل که به کرات در جاهای مختلف از فواید و ثواب معنوی گریستن (مخصوصا بر امام حسین و یارانش) صحبت شده است در این جا از پرداختن به آن خودداری می کنیم.
در این مطلب بر آن شده ایم تا فواید گریه کردن از دید علمی و روانشناسی را بررسی کنیم. ما را از نظرات خود بی بهره نگذارید.
به گفته دکتر محمد رضا خدایی، روانپزشک ، وقتی که یک فشار روحی روانی یا جسمی به فرد وارد می شود بر حسب شدت آن فشار و متناسب با شخصیت آن فرد و انتظارات او، واکنش هایی که در مقابله با آن بروز می دهد متفاوت خواهد بود. امکان دارد شما در یک تنش وحشتناک با احساس خشم بگویید: «خدایا چرا من ؟!» اما شخص دیگری همین تجربه یا حس شما را تنها با گم کردن هزار تومان یا یک سرما خوردگی ساده بدست آورد. کلا واکنش ها را به دو دسته تقسیم می کنیم:
۱- واکنش های مقابله ای هیجان مدار
۲- واکنش های مقابله ای مساله مدار
به گفته وی، گریه کردن در واقع نوعی تخلیه هیجانی است که در گروه اول جای می گیرد. اگر فشار روحی از حد توان فرد بالاتر باشد بدن او سوپاپ های اطمینانی دارد که کمک می کند از صدمه به فرد جلوگیری شود.
.
.
گریه کردن یکی از این سوپاپ هاست که اگر افراط و تفریط در آن صورت نگیرد نه تنها بد نیست بلکه واکنش مثبتی تلقی می شود و در موقع بروز فشاری که از حد توان شما بیشتر است به جای واکنش هیجانی منفی مانند فریاد کشیدن و صدمه زدن به خود و اشیا می تواند جایگزین شود.
دکتر خدایی می افزاید، آنهایی که اهل خودخوری هستند بیشتر از بقیه به بیماری های عمده روانی مبتلا می شوند و در یک سیکل معیوب قرار می گیرند. برخی از مردان گریه کردن را بد می دانند، مثلا بعضی ها می گویند ما بزرگ شده ایم گریه کردن مال بچه هاست! بعضی هم می گویند مرد که گریه نمی کند! و حرف های این چنینی. برای همین خانم ها کمتر از آقایان به مشکلات روانی دچار هستند. آنها از واکنش گریه بهره می برند و با این مکانیسم دفاعی از سکته قلبی می گریزند. آمار ها نشان می دهد شیوع سکته قلبی در مرد ها بیشتر است.
وقتی یک عامل استرس زا یا ناراحت کننده هجوم می آورد خانم ها با حرف زدن یا گریستن خود را تخلیه می کنند. اما باید دقت کنند از گریه به عنوان راه حل استفاده نکنند بلکه تنها باید به طور گذرا از گریه کردن استفاده کنند. دعا کردن، نذر و توکل به خدا، درد دل با دیگران، و همچنین تکنیک های آرام بخش هم باید استفاده شود تا بتوان در آن لحظه پر تنش کمی آرام شد و فرصتی دوباره به بدن خود داد تا آماده حل کردن مساله و مشکل موجود باشد.
.

.
منبع: هفته نامه سلامت، شماره ۲۵۱




